افراد درونگرا چه ویژگیهایی دارند؟

افراد درونگرا چه ویژگیهایی دارند؟

افراد درونگرا چه ویژگی هایی دارند؟

بدون شک واژه های درونگرایی و برونگرایی به گوش شما خورده است. این واژه ها شاید یکی از اولین ویژگی های شخصیتی است که به وسیله آن افراد خودشان یا دیگران را تقسیم بندی می کنند و اکنون تا حد زیادی زبانزد همگان شده است. یونگ (1875- 1961) روانشناس و فیلسوف برجسته سوئیسی این دو نگرش اساسی شخصیت را معرفی کرد. این مقاله به معرفی تیپ درون گرا پرداخته است؛ با ما همراه باشید.

تیپ درونگرا چه ویژگی های دارد؟

طبق نظر یونگ، درون گرایی، برگردان انرژی روانی به درون، به سمت دنیای ذهنی است. به طور کلی افراد درون گرا افرادی تودار، خجالتی و دیرجوش هستند که معمولا با محیط اجتماعیشان سازگاری کمتری دارند. از طرف دیگر، این افراد عموما با دنیای درونی خویش سازش خوبی داشته و معمولا دیدگاه های ذهنی، تمایلات و عقاید خود را به وضوح می شناسند. البته این افراد دنیای بیرونی را درک می کنند، اما این کار را با دیدگاه ذهنی خود انجام می دهند. آن‌ها به تعاملات اجتماعی توجه کمتری می کنند.

مقاله پیشنهادی: کمالگرایی چیست و چطور از آن خلاص شویم؟

درونگراها از انجام فعالیت های تنهایی مانند مطالعه، کارهای هنری، تماشای فیلم، نویسندگی و مانند آن لذت می برند. آن‌ها بهتر و راحت‌تر میتوانند احساسات خود را بنویسند تا اینکه در مورد آن صحبت کنند. درون گرایان انرژی خود را در خلوت و تنهایی باز می یابند برعکس برونگرایان که در جمع و زمانی که کنار دیگران هستند، انرژی دریافت می‌کنند. آن‌ها گاهی از یک مهمانی صرف نظر می‌کنند و از اینکه آخر هفته خود را با تنهایی و فعالیت های شخصی خود بگذرانند، لذت می برند. اغلب کارهای فردی را به کار گروهی ترجیح می دهند و زمانی بازدهی کار آن‌ها بالا می رود که تنهایی روی کار تمرکز کنند. کیفیت دوستی از کمیت دوستان برای درونگراها مهم تر است و آن‌ها معمولاً ترجیح می دهند دایره دوستانشان محدودتر باشد. از کیفیت روابط و دوستی های خود انتظارات بیشتری دارند. قبل از انجام هر کار تمام جوانب کار را می سنجند و به تفکر عمیق می پردازند و تفکرات درونی آن‌ها دارای فرایند فعال است.

رابطه بین درونگرایی و برونگرایی چگونه است ؟

نکته قابل توجه این است که درون گرایی در واقع در یک طیف قرار می گیرد. این ویژگی ها عمدتاً ریشه ارثی و ژنتیکی دارند و هریک از ما به طور بالقوه استعداد بروز هر دو برخورد را در خود داریم. به عبارت دیگر افراد نه کاملاً درونگرا و نه کاملاً برونگرا هستند و اغلب عناصری از هر دو نگرش را دارند. گاهی ممکن است درون گراها خصوصیاتی از برون گرایی نشان دهند؛ مثلا مهمانی برپا کنند یا برون‌گرا ها، نیاز به خلوت کردن و تنهایی داشته باشند. هر گرایش محاسن و معایبی دارد و افرادی که از لحاظ روانی سالم هستند، بین این دو نگرش تعادل برقرار می کنند و از دنیای درونی و بیرونی خود به طور برابر احساس آرامش می کنند.

درونگرایی

تقسیم بندی درونگرایان از نظر یونگ

یونگ افراد درونگرا را به 4 دسته تقسیم کرد که عبارتند از:

  1. تیپ درون گرای متفکر
  2. درون گرای احساسی
  3. درون گرای حسی
  4. درون گرای شهودی.

درونگرای متفکر:

تیپ درون گرای متفکر با دیگران خوب کنار نمی آیند و در انتقال دادن عقاید مشکل دارند. این افراد به جای احساسات بر فکر تاکید دارند. دیگران آن‌ها را به صورت آدم های یکدنده و عزلتگزین برداشت می کنند. مخترعان و فیلسوفان اغلب در این گروه قرار می گیرند.

درونگرای احساسی:

تیپ درون گرای احساسی هیجانات عمیقی دارند ولی از ابراز علنی آن خودداری می کنند. آن‌ها مرموز به نظر می آیند و به ساکت و متواضع بودن گرایش دارند. آن‌ها به احساسات و افکار دیگران اهمیت زیادی نمی دهند و منزوی و سرد به نظر می رسند.

درونگرای حسی:

تیپ درون گرای حسی، منفعل و آرام هستند. آن‌ها از نظر هنرشناختی حساس هستند و خود را در قالب هنر یا موسیقی ابراز می‌کنند و به ابراز کردن شهود خود تمایل دارند. نقاشان پرتره (چهره نگران) مخصوصاً آن‌هایی که نقاشی هایشان بسیار شخصی است و موسیقیدان های کلاسیک به این نگرش متکی هستند.

درونگرای شهودی:

تیپ درونگرای شهودی افراد خیالپرداز، کناره گیر، بی اعتنا به مسائل عملی هستند. آن‌ها به قدری بر شهود تمرکز دارند که دیگران آن‌ها را خوب درک نمی کنند. عرفا، افراد متعصب مذهبی و نقاشان سورئالیست در این دسته قرار می‌گیرند. اغلب این افراد به نظر سایرین عجیب می رسند.

4 دسته درونگرایی

مشکلات درونگراها

بسیاری از پژوهش ها نشان داده است که مشکلاتی مانند افسردگی در درونگرایان بیشتر دیده می شود و بلعکس برون گرایی با سلامت هیجانی همبستگی مثبت دارد. می توان گفت دلیل این امر آن است که افراد درون‌گرا کمتر به دنبال کمک‌ طلبی از دیگران هستند و در هنگام درد روانی و ناراحتی های زندگی، کمتر با دیگران صحبت می کنند. در نتیجه کمتر می توانند درد هیجانی خود را تجربه کنند و آن را برون سازی نمایند. زمانی که ناراحتی های روانی در درون افراد حبس شود، به سلامتی جسمی و روانی آنها صدمه وارد می شود. درد روانی باید تجربه و به شکل درستی ابراز شود تا از ماندگار شدن دردآور آن جلوگیری شود.

سخن پایانی

معمولا در فضای جامعه کسانی که برونگرا هستند، بیشتر در معرض توجه قرار می‌گیرند. خیلی وقت ها از افراد شنیده می شود که دوست دارند برونگرا شوند. درونگرایی، شامل ویژگی هایی است که هنوز آن‌طور که باید در میان عامه‌ی مردم جا نیفتاده است و گاهاً تعبیرهای ناخوشایندی از سکوت این افراد می‌شود. اما همان‌ طور که در این مقاله گفته شد، هر گرایش محاسن و معایبی دارد و افرادی که از لحاظ روانی سالم هستند، می توانند بین این دو نگرش تعادل برقرار کنند و با درک و شناخت بهتر ویژگی های شخصیتی خود و استفاده از آن در جای مناسب، از نتایج سودمند آن بهره می برند و راه برای رسیدن به موفقیت برای آنها هموارتر می شود.

ما در موسسه روانشناسی مستانه کنار شما هستیم تا شما بتوانید ویژگی های شخصیتی خود را بیشتر بشناسید؛ نقاط قوت شخصیت خود را افزایش دهید؛ نقاط ضعفتان را تعدیل کنید؛ دردهای هیجانیتان را تجربه کنید؛ و زندگی شادتر، سالم تر و با کیفیت بالا تری را تجربه کنید.

نویسنده: ملیحه میرزایی - روان درمانگر